De meting van fecale calprotectine wordt beschouwd als een betrouwbare indicator voor ontsteking. Talrijke studies tonen aan dat, hoewel de fecale calprotectineconcentraties significant verhoogd zijn bij patiënten met inflammatoire darmziekten (IBD), patiënten met het prikkelbaredarmsyndroom (IBS) geen verhoogde calprotectinespiegels hebben. Dergelijke verhoogde waarden blijken goed te correleren met zowel endoscopische als histologische beoordelingen van de ziekteactiviteit.

Het NHS Centre for Evidence-based Purchasing heeft verschillende onderzoeken uitgevoerd naar calprotectinetesten en het gebruik ervan bij het onderscheiden van IBS en IBD. Deze rapporten concluderen dat het gebruik van calprotectinetesten bijdraagt ​​aan een betere patiëntenzorg en aanzienlijke kostenbesparingen oplevert.

Fecale calprotectine wordt gebruikt om onderscheid te maken tussen IBS en IBD. Het wordt ook gebruikt om de effectiviteit van de behandeling te beoordelen en het risico op opflakkeringen bij IBD-patiënten te voorspellen.

Kinderen hebben vaak iets hogere calprotectinewaarden dan volwassenen.

Daarom is het noodzakelijk om CAl-detectie uit te voeren voor een vroege diagnose.